Johan Buursink as regionalist oonder de regionalisten

Regionalisten zeent van völle grötter belang dan viej beseft. Het hef alns te maken met oonze vaderlandse en algemene geschiedenis. As ik wierumme kieke noar het oonderwies van dee historie, dan was dat nogal eenziedig. Op de legere schole gung het oawer de Germanen, de Bataven, de Romeinen, dan via koning Clovis en Karel de Grote nen sproonk noar de Reformatie, met Luther, Calvijn en Zwingli, de Geuzen en Den Briel, doarnoa de Gouden Eeuw, wat oawer de pruikentijd en dan ha’j dee Kezen en Oranjeklaanten en de Fraanske tied. En dat was het zo ongevear. A’j gelukke hadden, kree’j ‘n opstaand van België oet 1830 nog met. A’j extra lessen kregen umda’j noar de ulo zollen goan, kreeg iej te maken met méar details: ik herinner miej ‘de Klokjes van Damiate’ van measter Van Houdt. Wat d’r allemoale in ’n Eersten én ’n Tweeden Weareldoorlog gebuurden was ne brugge te vear. Viej mossen de tien belangriekste Graven van Holland oet ’n kop learen, Floris de Tweede, nommer vief wör vermoord in 1296 en zo nog völle mear. Wa’j doaran hadden as inwoner van oons schone en dierbare Twe-hen-te, met richters en drosten, was nit an de orde. Net as de middeleeuwen met prachtige Gregoriaanse muziek en de gotiek en ’t Romaans. 

Gelukkig warn doar de beuker, al of niet geromantiseerd, al of nit eenzijdig, de protestaanten keanden allemoale Jan de Bakker as eerste slachoffer op de braandstapels in 1525, en de roomsken harn de martelaren van Gorkum, op- ehöngen duur de geuzen an de hanenbalken van ’n klooster, in 1572. Titus Brandsma was good rooms, Bonhoeffer good protestaants. In Riessen ha’j de Scheeldkoarke en de Roomse koarke, mer wee Dionysius was ewès? Dee beuker dus, ze vertealden oons oawer Willem Wijchertsz, Hotse Hiddes, (3 delen) Hollandse jongens in Franse Tijd van Aart Romein, en al in 1955 het book ‘Ik worstel en kom boven’ van K. Norel oawer de watersnood van 1953. En nit vergetten: de Engelandvaarders, ook van Norel. 

Mer: nul komma nul oawer oonze regio Twente. En loate viej dan vuural de regionalisten nit vergetten, dee oons het verhaal vertealden oawer oons Gewest. Ko van Deinse, Cato Elderink, Stroink, Ter Kuile, juweeltjes as het dagbook van Aleida Leurink, de domineesvrouwe oet Losser, Harry Wonink met ‘Boer Geert vertelt’, Van Wiengoarden, ebundeld tot ‘Met n oaln Màester biej n Heard’ en dan krie’j nen tied dat de leu zich bewust begint te worden van oons mooie architectonische Twente. Jan Jans en Herman Hagens, measter Vloedbeld, en Johan Buursink, nen Adriaan Buter, Seygers en Trompetter nit te vergetten, Mer ook plaatselijke geschiedenissen, vaste eleg duur leefhebbers van de plaatselijke historie. ‘Varen waar geen water is’ van Schutten, Eanter met zoompen, kloompen en de haandel in gaanzen: met 400 gaanzen op ’n trad noar Rotterdam en in Engelaand noar Londen! En wat ducht oet van de Joarbeuker van Twente? 63 deeltjes met bezeundere Twentse oonderwerpen. 

Heel vake ha’j eerst ’n artikel in de kraante, doarnoa dee artikelen tehope in ’n book: Twee deeltjes ‘Stad en Land’ van Gerard Vaanholt; Herman Haverkate senior met veer deeltjes ‘Vespertied’ en zo is ook een book as ‘Oud Achterhoeks boerenleven’ tot staand ekömmen, van Hendrik Heuvel, later vanniejsen oet egewen as ‘Oolde mien Oolde’. Mooi zeent ook de biografiën van A. Bekkenkamp oawer Leendert Overduin, Alphons Ariëns en Rutgers met de baard. Oons mooie Twente wordt al leazend oons dierbare Twente. Twents én Twente….loa’w d’r zeunig op wean…! En met daank an de regionalisten!

Gerrit Kraa