Goed nieuws over de historische aanblik van de Enterstraat en de Vishal

Goed nieuws over de vertrouwde aanblik van de hoek Enterstraat-Emmastraat. Enkele weken geleden schreef ik in deze column over Café Beumer, nu eigendom van het Almelose advocatenkantoor Lamping & Luiten. Ik fiets daar bijna dagelijks langs en ik zie daar geen enkele activiteit meer. Een omgekeerde lichtbak aan de gevel en een barst in het raam aan de Emmastraatkant. Ik vreesde voor de bekende Klensmanmethode: langzaam laten verpauperen, een sloopvergunning aanvragen en dan volbouwen met appartementen.

Gelukkig is het helemaal anders. Het advocatenechtpaar Lamping & Luiten stuurde een glasheldere mail. De mooiste zin was: “Van afbraak is dus absoluut geen sprake!!!” Het pand is recent opnieuw geschilderd en het dak van nieuw dakleer voorzien. Alle wanden zijn binnen voorzien van isolerende voorzetwanden en er wordt bekeken of er voorzetramen in komen of dubbele beglazing. De indruk dat Lamping & Luiten zou zijn gestopt met de advocatenpraktijk is gelukkig ook onjuist. Volop activiteiten in hun mooie historische pand aan de Boompjes in Almelo. Misschien ook weer in Rijssen, want de beste garantie voor behoud van zo’n pand is natuurlijk dat het een functie heeft. Ze waren wel een beetje in hun wiek geschoten door het negatieve bericht over hun pand. En dat kan ik me goed voorstellen, zeker als je zo goed je best doet om zo’n pand te behouden. Maar ik zet het nu heel graag recht.

Vishal
Nog even over De Vishal, die eerst achter het oude stadhuis op het Schild stond. Later verplaatst naar de Nijverdalseweg en daar werd het dit opmerkelijke woonhuis. Iwan Kreijkes stuurde de mooie foto en schrijft: “Dit huisje was van mijn opa, hij huurde het van bakker Klein-Horstman. Ze woonden er met 3 kinderen: Janna, Jan en Wim (mijn vader). Het huisje is gesloopt in de jaren tachtig. Mijn opa was Jannes Kreijkes en hij was getrouwd met Janna Agteresch.”

Bekeuring
Iwan weet niet meer waarom die grote deuren erin zaten. Wel dat tijdens de laatste oorlogsjaren die grote deuren eruit geblazen zijn bij het bombardement van de spoorlijn. “De ruimte erachter is omgebouwd tot slaapkamer; de woning had 2 slaapkamers. In de wc-deur zat een gat ter hoogte van je hoofd. In de oorlog schoot een Duitse soldaat daar doorheen, omdat hij ergens boos om was. Als er op dat moment iemand op had gezeten, had hij het niet overleefd. Het keukentje was een losse aanbouw achter het geraamte van de vishal; daar was in het huisje zelf geen ruimte voor. De boom voor het huis is gesneuveld, ná de sloop van het huisje, die niet aangevraagd was, want het stond op de lijst van beeldbepalende objecten. Dat heeft de eigenaar een flinke bekeuring opgeleverd.”

Tja… waar heb ik dat toch meer gehoord? Dank Iwan voor de mooie aanvulling.

oneens of onjuist: dannenberg@twenthetekst.nl