KIR

Hef KIR wat met doeven te doon? Den jongen wat ons hulp, mos et eaven noavroagen. KIR skient een dränkke te wean, wus hee ons te vertellen. Mer woerumme neum iej doar dan een heel ethoes noa? Dat he’w em mer neet evroagen, want et was ja drok zat.

Ze hungen der met de bene oet, met ’n Hemmelvoart en de kearls leupen zik et gat oet ‘n hoaken. Toch hadden ze nog een steaken vuur ons. ‘n Auto ko’w der ook nog heel best kwiet. Al mu’j der neet te bange wean met indreien, want et is oardig kroepen doar op ‘n hook.

Vuurboeten zee’j nog neet wo groot as et vuurbinnen is. Doar vernem iej anders ook weinig van wier, want et is met allemoal met versprungene heuke en gänge an mekaar verbunden. Dat gef niks, want dan galmt et ook neet zo en zit iej toch redelik beskut.

Et hele spul is akoestisch good behandeld met allerhande soorten bekleding an de muren en et dak, van panterprint töt oosters vloorkleed. Der mag een heel peloton volk zitten, iej könt mekaar nog aait good verstoan. Ten minsten, woer as wiej zatten, want de funkhouse dösken der oardig op.

An onzen hogen toafel, strak an ’n rondlopenden cocktailbar, ko’w et allemoal mooi bekieken ja. Noadeel is da’j an dee kante wal in de vuurlinie zitt. Wiej wörden nog met ies bekogeld. Mer dat was gewoon fanatisme van ’n cocktailmaker, ginnen kwoaden wil (hop ik).

Etten kö’j der ook wal. Vuurof kree’j griepstoetjes met strieksausjes: nen pesto van peddesteule en iets wat kerriesaus mos wean, mer wat miej vuural deed denken an wat wiej vroger biej de naturelchips zelf in mekaar mengeleerden: mayo en curry. Op zik niks mis met, wiej vratten der ons altied te börsten in. Mer dat mag dan de charme van KIR wean; gewoon prima spul, mooi opemaakt en wieders gin bloazerieje.

Wiej vungen an met deelde arancini, dree knapperige risottobällekes met tomatensload der biej. Wat an de truffelige kante, mer smak zat der genog an. En wiej wollen ruumte holden vuur et heuvdgerecht.

Van de kaarte leuzen et allemoal lekker vort. Dus kon ik neet kiezen. Dan mer nen mixed grill, dan preuv iej van ’t hele vaarken. Der zat nen luxaflex an ribben biej, woervan as ze zeaden, et vleis zol zo van et been ofglieden. Niks an elöagen. Puntje van nöalen: de ribben hadden wal wat mear saus können hebben. Et smaken der good genog vuur. Wal biejzunder: hier kree’j dezelfde beide pötjes met pesto en kerriesaus biej. Naja, et hoof ook nit aait hotemetoterig. Ook et pötje sload ko’j good etten: bleekselleriej, robeten, bosui en nog wat gerei mear, as frisken tegenhanger van et reukerige grillevleis. ‘n Pofearpel vulden de leste löage steakes op.

Noa-etten dee’w met nen deelden cheesecake. Wiej lachen nog um et kleine stukken kezekoken. Mer den kogel ies van hinnebeazen, möpkeskrömmels en tuufkes mascarpone, dee deden et em.

Dat allens met tweemoal iestee, tweemoal susumaniello (!) en nen mocktail kosten 120 euro. Kö’j rechtevoort niks van zeggen. Gin wonder at et der zo vol zat. Wiej komt nog wal ne kir wier.

Martin ter Denge