Botteralloozie

Klokkiekn learn iej vrooger al in de tweede klasse. Mear pas toen ik een joar of elne was kreeg ik van min va een alloozie. Ik wazze d’r zo greuts op da-k d’r minstens um de vief menuutn op keke. Non hoown ik nit mear gedurig op de klokke te kiekn. En a-j boetn an ‘t voetbaln warn, dan ko’j de tied ook gewoar worn. De meeste aandere jongs oet minne zesde klasse kreegn dat joar ook ‘n alloozie. Toen in juni ‘n skoolfotograaf köm, gunge viej op de vuurste riegel zittn met de linkermouwe ’n betjen op-estreupt. Dan ko-j dat alloozie good zeen en dan wa-j helemoals de kearl. Allenig Jehantje den har de rechtermouwe op-estreupt, want den was leenks.

Min va har lange vuur dat alloozie espoard. Dan mo-j zeageln oet de vepakknge van de botter knipn. Dat warn meestens neet de beste klökskes. Doarumme neumdn ze ’n slim alloozie in Riessen ’n botteralloozie. Iej monn ze alle dage ne keer heanig opdreejn met zon klean kroontjesrad. A’j dat vergetn warn, dan gaf ’t alloozie nog mear heugntsens twee moal daagns de juuste tied an. En doar ha-j vanzelfspreknd niks an.

Um de poar dage leup zon botteralloozie ook nit aaltied mear precies op de goo tied. Min va beeldn dan mangs met de tied. Dan dreejn iej ’n kort nommer en iej heurn ne juffrouw zegn: ‘Bij de volgende toon is het tien uur, vijf minuten en tien seconden’. Dan ko-j ’t alloozie wier liek zetn. Rechtevoort he’w dat oongemak nit mear. De wichter hebt al vroo ’n alloozie dat precies liek löp. Klokkiekn hoowt de wichter nit mear te learn. Want alloozies vuur wichter kö-j ook koopn met ciefers zoonder wiezers. En at ze ’n heel deur alloozie hebt, köant de oale leu ook nog precies zeen woer-t de wichter oethangt. Dat woarkt met sattelietn of zo wat.

Min groffa har ‘n zakalloozie en de juffrouw op de skole har ’n alloozie an-n ketntjen um ’n haals hangn. Mear heel vrooger har lange neet iederene ‘n alloozie. Hoe late a’t was ko’j zeen op de klokke an de waand. En a-j boetn warn dan lustern iej o’j de koarklokn heurdn. Dan wus iej hoe late of ’t was. In Riessen ko’j ook lustern o-j de fluite van ’n stoom heurdn. Dee fluite steet teegnswoordig in ’t museum in Riessen. En den is, net as völle leu en as de alloozies van toen, al lange oet de tied ekömn.

En aj miej nit geleuwt kan-k oe ‘aaltied’ nog wal wier wat aans vuurleegn…

Jan Poortman