Board der of

A’j oe de heure loat snieden biej Kapper Joop, en iej munn een keteerken wochen, dan vermaak iej oe hoe at dee jonge, mear ook euldere gäste binnenkomt um een board te loaten biejknippen. Det geet nit zo mear. Ze lengt heel sekuur oet hoe at ‘n board mut worden. Ik heb het dan oawer fesoenlijke böare, zo as vroger de ooldvaders en reformatoren en de kearls in ’n Biebel wördn eschilderd. Wat det betref zeent glatte kennebakken gewoon een modeverschiensel en zollen de kearls allemoal wier nen board munn loaten stoan.

Trouwens, iej zeent wier méár snorn en snurtkes. Helemoals glad weelt dee möage nit, nen board ook nit, dan toch mear good lustern noar de influentials. In het begin wil zo’n snurtke nit wassen. Vroger kreeg iej dan te heurn: ‘Striekt der oart vasken doewnmest op, det helpt’. En óf het hulp ! Het was mear eawn en iej hadden zonnen groten haandstoffer oonder ‘n neuze zo a’j det biej jachtopzieners vake zeet.

Toen ik doar kortens biej Joop zat te wochen, gungn miej gedachten noar de beaide vriejgezelle zusters van de Oole Baas: Jannöakn en Ale. Van oorsprong woonden ze an ’n Hogen Pad, mear ze mossen doar vertrekken in verbaand met het moderniseren van Riessen. Zo a’j non nóg wal mangs biej oolde leu zeet, dan hebt ze foto’s stoan van vuur eur kunnige domies. Mangs zag iej zelfs skilderiejn van ooldvaders of reformatoren stoan. Of hangen. Biej de Oole Baas an ’n Hogen Pad höngen volgens de oaverleavering twee petretten: ene van Zwingli en ene van Calvijn. Calvijn mét peuntboard, Zwingli zoonder board. Det is trouwens minne gedachten, want ook op Google blif Zwingli boardloos. De reformatoren höngen broederlijk nöast mekaander boawen de dure. Det kon toen nog wesweage de hoge zoolders.

Noa de verhuzing noar het dubbele hoes bezieden ‘Otje van Potje’ in ’n Mölnstal mossen de skilderiejn wier boawn de dure hangen. Veare femilie verteeln miej det het nit zeker is, det er toen nog twee skilderiejen warren. Waarschijnlijk was der biej de verhuzing allenig nog het petret van Calvijn, mét peuntboard. Mear jea, de zoolders in het nieje hoes warren een stuk legerder as op ’n Hogen Pad, dus mos der ne oplössing komn. ‘Wat doo’w’ hef der vermoedelijke ene den at met ne zage en nen hamer oawerweg kon’ e-vroangn. Vuur Jannöakn en Ale was de oplossing heel seempel, want Calvijn zol en mos op-ehöngen worden.

Der wörn ook nit zo heel völle wöarde an smearg emaakt. Ze dachen der al-eens oawer. En zoonder discussie köm der de legendarische oetsproak, vermoedelijke beaide tegelieke: ‘Board der of’; ‘Board der of’. Dus gong de zage in Calvijn en gung-e vanof det momeant noagenog boardloos duur ’t leawen.

Det is nog al oart aanders as de boardbezitters die at biej Joop een board loat behaandeln.

Gerard Voortman