Algemeen

Beestjes vangen en lekker vies worden

RIJSSEN - De laatste week voor de zomervakantie zijn er meestal nog allerlei leuke activiteiten voor de kinderen van de basisscholen. Aan lesgeven komt men niet zoveel meer toe. Dus wat is er dan leuker om uitgenodigd te zijn voor het slootjes vissen en lekker vies worden bij de kikkerpoel van Staatsbosbeheer aan de rand van Rijssen.

Op deze maandagochtend is groep 4 van de Julianaschool uitgenodigd. Ze zijn druk in de weer met schepnetten en een aantal van hen loopt in laarzen rond. Aan de modderige waterkant. Zelfs een eind het water in totdat het water de laarzen instroomt en natte voeten niet te voorkomen zijn. Sommigen nemen op het laatst een duik en ze maken er waterpret van. Wim van Wingerden, ambulant begeleider van jongvolwassenen met autisme van de zorgorganisatie de Windroos, heeft met enkele van deze jongeren drie jaar geleden een project opgestart waarbij ze schoolklassen meenemen de natuur in onder de noemer ‘Buutvrij Natuuractiviteiten’. Dit belevingsgericht natuuronderwijs gaat uit van de Windroos in samenwerking met Staatsbosbeheer en het IVN. Zo’n dertig keer per jaar organiseren zij deze activiteit voor basisscholen in Rijssen en regio. Dat kan zijn slootjesvissen maar bijvoorbeeld ook ‘kriebelbeestjes’ zoeken. “We leren deze jongvolwassenen vaardigheden aan richting werk en zelfstandigheid. Tevens het aanleren van sociale vaardigheden en hun eigen grenzen leren kennen. Het is natuurlijk mooi wanneer zijzelf ook affiniteit hebben met de natuur om dit weer aan kinderen door te geven. In zo’n sloot of poel gebeurt zoveel, daar hebben de meeste kinderen geen weet van maar ze vinden het reuze interessant”, vertelt Van Wingerden enthousiast. Zorgvrager René Vosman (26) is druk in de weer met de kinderen. “Ik vind het heel leuk om te zien dat de kinderen zo druk bezig zijn om diertjes te vangen en te bekijken ook al worden ze er een beetje vies van.” Het project omvat de drie elementen: onderwijs, natuur en zorg. “Dit grijpt mooi in elkaar. Ik ben geen onderwijzer maar probeer de kinderen op een speelse manier over de natuur te vertellen. Deze morgen krijg ik dus hulp van René, maar ook van leerkrachten en enkele moeders meent Van Wingerden. “Wim, kijk eens wat ik heb gevangen”, roept Hailey. “Hé leuk dat is een kleine pad”. De vriendinnetjes Maud en Ilse komen nieuwsgierig kijken. Ook worden er salamandertjes en kleine visjes gevangen en zelfs een zeldzame mini dubbelschelp. Alles gaat in een grote bak met water en de inhoud wordt later weer teruggegooid in de poel. Maar de zogenoemde zonnebaarsjes die gevangen worden, mogen niet weer terug in dezelfde poel maar brengt men elders naar een sloot of poel. “In deze poel verstoort dit visje de natuurlijke habitat. Deze horen hier niet maar zijn waarschijnlijk een keer gedumpt door mensen die ze kwijt wilden. Doe dit niet zomaar, alle vissen passen niet in elk soort water”, meent Van Wingerden. Hij vertelt ook dat de meisjes meestal dapperder zijn dan de jongens, hoe vreemd dit misschien ook klinkt. “Een kikker kussen om te kijken of deze misschien verandert in een prins of prinses, dat willen de meisjes meestal wel maar de jongens niet. “Getsie nee, dat is vies”, roept Stijn ter bevestiging. Ook juf Anita Molenkamp vindt het een leuke en leerzame ochtend. “In de klas komt het aanbod voornamelijk uit boekjes. Hier gebruiken onze leerlingen veel meer hun zintuigen en is het een ware beleving samen.” Van Wingerden vertelt dat met name de Constantijnschool als zijnde een ‘groene’ school dit soort activiteiten met enige regelmaat organiseert en dat bij de Beatrixschool een leraar die met pensioen ging de kinderen op een dergelijk uitje heeft getrakteerd.