Algemeen

Corrie Eerdmans-de Hoogh viert in Stadskwartier haar honderdste verjaardag

Door Jenny ter Maat

RIJSSEN – De krant ligt voor haar op de tafel in de huiskamer van het Stadskwartier, dagblad Trouw. Corrie Eerdmans-de Hoogh is er al driekwart eeuw op geabonneerd en leest nog dagelijks het nieuws, uit de papieren editie. Maandag 22 augustus vierde ze haar honderdste verjaardag.

Ze werd geboren in Winterswijk. Haar vader was directeur van de net opgerichte Rijkslandbouwwinterschool. “Voor jonge boerenstudenten die zomers op het land werkten. ’s Winters, wanneer op het land weinig te doen was, konden ze lessen volgen.”
Corrie was de oudste van zeven kinderen; de gezinsleden zijn inmiddels allemaal overleden.

Ze volgde een opleiding als lerares. “Dat was in de oorlog. Ik kreeg tbc, en moest lang herstellen”, vertelt ze. Toen ze haar opleiding weer op wilde pakken, kreeg ze als advies dat niet te doen. “Ik moest rustig aan doen. De dokter zei: ‘U bent toch verloofd? U gaat trouwen?’ En als getrouwde vrouw mocht je toen niet werken.”

De Winterswijkse leerde Rijssenaar Ben Eerdmans kennen via vrienden van haar ouders. Ben’s zus was getrouwd met het hoofd van de lagere school en Ben logeerde weleens bij zijn zuster. “Zo hebben we elkaar ontmoet. Het was oorlogstijd. Er was voor jongeren niet veel te doen. Je kwam bij familie of kennissen bij elkaar. Wij zagen elkaar tijdens een luchtalarm.” Ze verloofden zich en in 1946 trouwde ze met Eerdmans en verhuisde naar Rijssen.

De vader van Ben was het jaar daarvoor overleden, en Ben had zijn vader opgevolgd als directeur van de Omefa, de Overijselse Melkproducten Fabriek. Het stel woonde eerst bij de dominee in, en verhuisde daarna naar villa Romsicht aan de Enterstraat.
Hier werd dochter Fennelies geboren. “Achter ons woonde de familie Van den Noort. Graads van den Noort was bedrijfsleider bij Omefa. Ze hadden daar veel kinderen. Mijn dochter was enig kind en speelde veel met hen. Ik ging veel met hun moeder om”, vertelt Corrie. Ze heeft nog steeds contact met de familie en voor haar verjaardag arriveerden uit die hoek dan ook een aantal brieven. “Daar ben ik heel blij mee.”
Ben Eerdmans overleed in 1973, op 53-jarige leeftijd. Corrie werkte daarna een aantal jaren op het kantoor van Omefa. “Ik voel me zeker wel thuis in Rijssen, maar een echte Rijssense, nee, dat ben ik niet geworden”, zegt ze. Na de dood van haar man bleef ze nog een poos wonen in Romsicht, maar verhuisde later naar het Kösterspad.

Erelid van Hosanna
In 1946 was ze medeoprichter van Hosanna. “Dat was eerder een christelijk koor, maar door de oorlog kwam men niet meer bij elkaar. We wilden er een mooi koor van maken, een oratoriumkoor.” Zelf zong ze decennia lang mee in het koor. “We hebben werken van veel componisten uitgevoerd, met orkest en solisten. Direct na de oorlog hadden de meeste mensen nog geen auto, de solisten kwamen per trein en werden ondergebracht bij koorleden. Dat was leuk.“
Inmiddels is ze erelid van Hosanna, en zingen doet ze nog steeds. Samen met Manna Gottlieb, die ook in het Stadskwartier woont. “Bij Hosanna stonden we naast elkaar tijdens de repetities. Nu hebben we samen zangles van een zangpedagoge, hier in het Stadskwartier. Zo kunnen we toch nog van muziek genieten. Goede klassieke muziek, daar hou ik van.“
Ze kerkte bij de Ontmoetingskerk aan de Boomkamp, was betrokken bij het kerkenwerk en werd er decennia geleden de eerste vrouwelijke ouderling in Rijssen. “Door het koor en door de kerk had ik veel contacten, en die contacten heb ik gelukkig nog steeds.”

Ingrijpende veranderingen
Haar leven veranderde de laatste twee jaar ingrijpend. Na een val moest ze een operatie ondergaan, kon niet meer lopen en kwam in een rolstoel terecht.
In het voorjaar van 2020 verhuisde ze naar het Stadskwartier. Door die val raakte ze haar zelfstandigheid kwijt. “Daar heb ik moeite mee. Ik heb jarenlang alles zelf gedaan, en nu ben ik afhankelijk.” Toch vond ze haar draai in het Stadskwartier, vindt het er gezellig, doet mee aan activiteiten. “Eens in de twee weken is er een kerkelijk uur. Meerdere kerken zijn hierin vertegenwoordigd. Het is hier heel oecumenisch, en dat is erg fijn.”
Dochter Fennelies overleed op 71-jarige leeftijd in november 2020. Een grote slag. Een schaduw over haar bijzondere verjaardag. “Honderd jaar. Ik kom nog steeds mensen van vroeger tegen, maar het worden er steeds minder. Mijn generatiegenoten zijn overleden. Maar gelukkig zijn mijn schoonzoon, mijn twee kleinkinderen en zes achterkleinkinderen er nog. Daar heb ik nog veel contact mee.”

Het verjaardagsfeest wordt in delen gevierd. Familie en vrienden komen in kleine groepjes langs. Vriendin Ineke Henning heeft een herinneringsboek gemaakt, waar iedere gast iets in kan schrijven. De jarige is er blij mee. “Dat is voor straks een mooie herinnering aan dit feest.”

Reacties

Geachte redactie 

zou u de hartelijke groeten en felicitaties over willen brengen aan mevrouw Eerdmans. Zij was een vriendin van mijn moeder ( overleden in 2014) . Mijn vader was notaris in Rijssen. Mevrouw Eerdmans en mevrouw ter Horst zijn ooit nog eens op bezoek geweest Bij mijn zusje Annemieke in Ierland. 

met vriendelijke groet

Wineke van Schooten