Columns

Vrijheid

Rijssen, 4 mei 1957. Rond acht uur ‘s avonds word ik geboren aan de Haarstraat nr. 7, na het gelui van de kerkklok van de Schildkerk. Nieuw leven dat begint in de stilte van de Dodenherdenking.
Mijn ouders wonen boven. Beneden wonen mijn opa en oma in de linkerhelft. Rechts heeft mijn opa zijn kantoor, hij is belastingontvanger. Nederland is twaalf jaar geleden bevrijd, maar de herinneringen aan vijf jaar oorlog zijn nog vers.

Ik ben een kind dat alleen maar vrijheid heeft gekend. Maar met een vader die in de tweede helft van de oorlog moet aansterken op de boerderij en dus als 14/15-jarige niet thuis woont, een grootvader als legerpredikant op de Grebbeberg in de eerste dagen van de oorlog, een moeder die als meisje van 15/16 twee broers ziet vertrekken naar Nederlands-Indië om te vechten tegen mensen die onafhankelijk willen zijn, krijg ik toch veel mee van de recente geschiedenis.

In de jaren 80 en 90 heb ik in Gorssel en Nunspeet gewoond. Mijn verjaardag begint dan altijd vroeg in de avond want het bezoek van familie uit Rijssen wil voor acht uur ‘s avonds binnen zijn. In plaats van ‘lang zal hij leven' is er de klok op de Waalsdorpervlakte...ik heb dat altijd indrukwekkend gevonden, net als daarna de stilte op de Dam.

Ik ben er diep van doordrongen hoe kostbaar en duur gekocht onze vrijheid is, ook en nog steeds na 75 jaar. Dat besef mag, nee, moet worden doorgegeven aan volgende generaties. Bijvoorbeeld door met de scholen straks mee te doen met de plaatsing van de Stolpersteine om onze Joodse medebewoners te gedenken die in de oorlog zijn weggevoerd en niet meer terugkwamen.

Opdat wij niet vergeten: de vrijheid in 2020 om veel individuele keuzes te kunnen maken, is mogelijk door de kracht van het collectief die in 1945 een einde maakt aan de oorlog!

Frans Nawijn
directeur-bestuurder PCPO Rijssen.