Sport & Vrije tijd

Door Jenny ter Maat

Gerwin Baan fietste in weer en wind van Rijssen naar Zeeland en weer terug

RIJSSEN – Regen, wind tegen, vals plat en echte bulten, maar ook zon en mooie ontmoetingen: Gerwin Baan (30) uit Rijssen fietste veertien dagen door Nederland, van Rijssen naar Zeeland en weer terug. De route stelde hij zelf samen.

Twee jaar eerder fietste hij naar Texel. De route en overnachtingen werden toen geregeld door de leiding van Siloah Gehandicaptenzorg. Gerwin woont in een woongroep van Siloah in De Burcht in Rijssen. Dit jaar zou hij in eerste instantie tijdens zijn vakantie vrijwilligerswerk doen in het buitenland. Maar corona gooide roet in het eten. “Dan pak ik de fiets en fiets naar Zeeland”, bedacht Gerwin. “Maar deze keer regel ik wél alles zelf.”

Liever slaapadres dan tentje
Ruim twee maand geleden begon hij met het uitzetten van de routes, via de fietsknooppunten. De routes sloeg hij op in zijn mobiel, die hij in een houder op zijn fiets kon zetten. Als lid van Vrienden van de Fiets kon hij op zijn route al meerdere adressen kiezen. “Zelf fietsen en dan ’s avonds ook nog een tentje opzetten, daar hou ik niet van. Ik heb liever een adres waar ik kan douchen en slapen. Dat is veel makkelijker”, vertelt hij.
Een sportieve fiets met 21 versnellingen, twee fietstassen aan de fietsdrager met daarop nog een tas, daarop zijn regenjas en alles afgedekt met een regenhoes: Gerwin was er klaar voor.

Zijn tocht begon op zaterdagmorgen 7 augustus om negen uur, in de regen. Zo’n tachtig kilometer per dag legde hij af. De route begon in Rijssen. Overnachten deed hij in Voorthuizen, Gouda, Ridderkerk, Tholen, Aagtekerke, Wolphaartsdijk, Kleverskerke (“een heel klein gehucht”) waar hij een rondje Zierikzee bij aan plakte, omdat het anders geen tachtig kilometer was, Zegge, Tilburg, Wageningen en dan via het Blindenmuseum in Nijmegen naar Arnhem en weer naar Rijssen. Voor de beide zondagen plande hij twee kerkbezoeken in en reed via die kerken naar zijn overnachtingadres. Vooraf had hij de scriba’s van de vier kerken gebeld of het, in verband met corona, mogelijk was een dienst bij te wonen. In totaal  fietste hij in twee weken 1110 kilometer.

De conditie voor zo’n tocht had hij; inspanning was hij wel gewend tijdens de twee keer in de week mountainbiken en de wekelijks bootcamp. “Tijdens de tocht moet je je er wel op instellen dat je ’s avonds niet teveel doet”, zegt hij.
Het weer viel niet tegen, het was redelijk droog. “En mijn regenjas kon ik zo pakken.” Een keer was er zo’n enorme plensbui, dat hij een koeienstal binnenfietste om te schuilen.

In pikkedonker op industrieterrein
Fietspech onderweg had hij niet. “Ik ben wel verdwaald, op de zaterdagavond. Ik was ’s middags aangekomen bij mijn overnachtingadres in Kleverskerke. ’s Avonds fietste ik naar een kennis in Koudekerke.” Rond half tien stapte hij weer op de fiets, richting het slaapadres. “Bij het station in Middelburg nam ik de verkeerde weg. Daar stond ik, rond tien uur, pikkedonker, op het industrieterrein in Middelburg, pizzadoos in de hand. Maar ik wilde het zelf oplossen.”
Hij kwam erachter dat hij bij het station de verkeerde weg was ingeslagen. “Om half twaalf was ik weer in Kleverskerke.”

Het mooiste? Op camping Schoolzicht in Aagtekerk, waar hij logeerde bij een kennis uit Rijssen, stond het hele campingstraatje hem op te wachten en kreeg hij een warm welkom. “En met het pontje over de Waal, dat was ook leuk. Ik kwam aan fietsen en zag dat ik de veerman moest bellen. Na vijf minuten kwam hij aanlopen.” Hij was de enige passagier, maar werd netjes overgezet.

Ontvangstcomité in Hagslagen
“De laatste etappe was het zwaarst. Vanuit Arnhem fietste ik naar Rozendaal en daar moest ik een bult op. Ik was kapot en moest afstappen. Die laatste kilometers waren echt zwaar.” Vrijdagmiddag 20 augustus rond half vijf zag hij het bordje Rijssen: “Pfff. Gehaald!”
Zijn ouders regelden een ontvangstcomité. Toen Gerwin de Hagslagen in fietste, stonden zo’n vijftien mensen hem op te wachten met bloemen en applaus. “Daar had ik helemaal niet op gerekend. Wat overkomt me nu, dacht ik. Ik was helemaal geëmotioneerd.”

Na twee weken op de fiets was er geen sprake van nog even rustig aan doen. Gerwin begon maandag alweer op z’n werk, logistiek medewerker bij Baan Transport. En vrijdag werkt hij, zoals gewoonlijk, als ober bij de Stadsboerderij in Rijssen.
Voor volgend jaar hoopt hij dat het vrijwilligerswerk in het buitenland door kan gaan. “En dan over twee jaar misschien weer een tocht. Dat hoop ik wel.”