Sport & Vrije tijd

Verzamelaar en oud-marinier Dick Bruins: ‘Eens een marinier, altijd een marinier’

RIJSSEN – Dick Bruins (73) verzamelt al decennialang alles over mariniers. Op de zolder van zijn woning ligt een unieke verzameling mariniersartikelen, van krantenberichten tot overlevingsspullen, van tenues en banners tot het hedendaagse mariniersmondkapje.

Die zolder is een waar walhalla voor geïnteresseerden in het marinierskorps en haar historie. Geen plek is onbenut; wanden, vloer en zolderkap, alles ademt het korps. In het oog springen direct de twee vlaggen, die aan de zolderkap bevestigd zijn, van U.S. Navy Seals en United States Marine Corps.

De Rijssenaar diende, als 19-jarige, een kleine twee jaar als marinier. Zijn eerste eigen uniform hangt er ook: donkerblauw met gele streep en blauwwitte pet. In een hoek ligt zijn plunjezak met nummer 81998. Bruins was gestationeerd in de kazernes in Doorn en Den Helder. Hij had na zij diensttijd graag bijgetekend, vertelt hij. Door omstandigheden kwam het daar niet van. Zijn werkzame leven speelde zich vooral af in de bouw.

Maar het marinierskorps bleef een vaste waarde in zijn leven. Hij bewaarde en verzamelde mariniersobjecten en in zijn vrije tijd hielp hij met het opbouwen van een tentoonstelling over mariniers bij Oudheidkamer Hoolt’n. Daarvan getuigt ook de oorkonde die een plaatsje kreeg, de Peter Minks Bokaal. Bruins kreeg die voor zijn inzet voor het werven van leden en het motiveren van oud-mariniers in de gemeente Rijssen-Holten en voor het mede organiseren van herdenkingen en betrokkenheid bij de mariniersverzameling van de Oudheidkamer Holten.

Toen zijn jongste zoon trouwde en uit huis ging, ‘annexeerde’ hij diens slaapkamer en bracht daarin zijn door de jaren heen verzamelde collectie onder. Die verzameling nam een vlucht toen Bruins tien jaar geleden met pensioen ging. Veel kreeg hij van oud-mariniers, onder andere uit Rijssen, en van familie van mariniers uit de regio. “Ze weten dat hun spullen of die van hun man of vader bij mij bewaard blijven.” Onlangs kreeg hij van de vrouw van een overleden oud-marinier nog een geborduurd wapen van de mariniers.

Wapenschildjes uit Oostenrijks hotel
Waar hij ook gaat, op de een of andere manier stuit hij op mariniersspullen. Een aantal wapenschildjes in zijn verzameling zijn afkomstig uit een Oostenrijks hotel, dat gedreven werd door een uit Salland afkomstige eigenaar. “We kwamen daar en ik zag een hele wand met mariniersschildjes. En daar hingen ook dubbele bij.” Die dubbele hangen nu op de zolder in Rijssen. De eigenaar kwam zelf aan met een zwaar verzilverd dienblad, ooit uitgegeven ter gelegenheid van het 325-jarig bestaan van het korps.

Inmiddels staat er op de zolder een aantal vitrinekasten, een hele hijs nog om die de trappen op te krijgen. In de kasten zijn de kleinere onderdelen ondergebracht: tinnen figuren, mariniersbeeldjes, mokken, glazen, heupflessen, een collectie messen, spinnen die meegebracht werden door een marinier die in Afghanistan diende, een peniskoker uit Nieuw-Guinea, een servies met het mariniersembleem en meer.

In de zolderkamer liggen verder onderdelen van uitrustingen liggen bij elkaar, een tropenpak hangt daarboven. Veel boeken ook, met name over de geschiedenis van het korps. Posters en banieren. Vaantjes van verschillende korpsen. Miniatuurfregatten, herdenkingsmunten, een bandelier met patronen.

Opvallend tussen al dat mariniersblauw zijn de witte handschoenen. “Die horen bij het nette tenue. We dragen ze als we op familieverzoek de kist van een overleden oud-marinier dragen. Of als we een erewacht vormen”, vertelt Bruins.

Zo wijd de wereld strekt
De spreuk die meermaals te vinden is op wapenschildjes, banieren, glazen, beeldjes en vaandels is ‘Qua Patet Orbis’ oftewel ‘Zo wijd de wereld strekt’. Ook de tekst ‘Eens een marinier, altijd een marinier’ duikt steeds op. Teksten die Bruins kan onderschrijven. Hij vertelt over kameraadschap, betrokkenheid bij elkaar ook lang nadat de diensttijd beëindigd is. “Bij de jaarlijkse herdenking, op 10 december bij het Mariniersmonument op de Coolsingel in Rotterdam zijn duizenden mariniers en oud-mariniers, uit het hele land”, zegt hij.

Bruins is nog steeds betrokken bij de organisatie van de Mariniers, bij het Contact Oud- en actief dienende Mariniers Overijssel, het COM, en zit in de commissie Lief en Leed.
In september van dit jaar ging voor hem een lang gekoesterde wens in vervulling. Samen met ruim twintig oud-mariniers bezocht hij de landingsstranden in Normandië. Het waren beladen en intensieve dagen. “Ik had ze niet willen missen. Indrukwekkend.” Een banner van de Canadian Armed Forces bij zijn verzameling getuigt van dat bezoek.

Een uitgebreide verzameling bouwde Bruins in de loop der jaren op. Van spotprenten tot ‘Het tweede schot’ van Knoops, van gasmasker tot waterfles. Het mooiste stuk in zijn verzameling? Een lastige vraag, vindt Bruins. “Elk stuk is mooi. Elk stuk heeft een eigen verhaal. Dat verhaal erachter, dat is het mooist.”

Wat hij nog wel graag zou willen is een echte Indische rijsttafel organiseren. “Voor zo’n vijftig man. Een kok heeft zich al gemeld. Zo gauw het wat de coronamaatregelen weer kan, zoek ik een zaal met een ruime keuken en zet het op de agenda.”