Zakelijk

Door Jenny ter Maat

Gertjan van Dijk neemt afscheid van Constantijnschool: ’Mooi, enthousiast team blijft’

Gertjan van Dijk is content met de realisering van de groene speelplaats. Foto: Team Constantijnschool.

RIJSSEN – Directeur Gertjan van Dijk (66) zegt het onderwijs vaarwel. Vrijdag 17 december is zijn afscheid van de Constantijnschool aan de Braakmansdijk, de school waar hij dit jaar 35 jaar aan verbonden is. 

Van Dijk zit ruim 43 jaar in het onderwijs, en zag het veranderen. Is er nu als school bijna geen invaller meer te krijgen, veertig jaar geleden was het voor een afgestudeerde onderwijzer zelfs lastig om tijdelijk werk te vinden, laat staan een vaste baan. Van Dijk had het geluk tijdens de laatste maanden van zijn militaire diensttijd aan het werk te kunnen, twee dagen in de week, bij het reformatorisch onderwijs in Rijssen. “Vrijdagsmiddags om half vier ging de school uit, en om vijf uur moest ik me melden op de kazerne”, vertelt hij.
Vanaf november ’78 kwam hij als leerkracht op In den Climtuin, klas, de huidige groep 3, met 42 leerlingen. Hij ziet zich nog zo met een hele sliert leerlingen naar De Reggehal lopen. “Ouders hoefden nog niet mee te lopen, het was nog niet druk op straat.”
Vervolgens kreeg hij een vaste aanstelling op de Delleschool: “Ik was er blij mee.”

Op 1 januari 1987 werd hij benoemd op de protestantse Constantijnschool, een school die in die tijd nog bestond uit twaalf noodlokalen. Een jaar later begon de nieuwbouw. De Constantijnschool werd in Rijssen de eerste school  van de drie PCPO-scholen met de markante vormgeving van architect Wim van Harmelen. De stenen school telde acht lokalen, drie noodlokalen bleven staan. Directeur was Piet Klokkenburg; in ‘93 werd Van Dijk adjunct. Klokkenburg en Van Dijk vormden samen vanaf 2001 een tweehoofdige schoolleiding. Vijf jaar later werd Klokkenburg adjunct en Van Dijk directeur.

Spreek Gertjan van Dijk, en merk dat een aantal onderwerpen steeds weer opduikt in het gesprek: zorg voor kwetsbare leerlingen, sport, groen en deel uit maken van de wijk.
“Of ik weer voor het onderwijs zou kiezen? Achteraf was de zorg misschien wel iets voor mij geweest. Het kwetsbare heeft heel sterk mijn aandacht. Voor kinderen kunnen er allerlei belemmeringen zijn om zich goed te voelen. Onze inzet is dat leerlingen zich op een goede manier ontwikkelen, dat ze een hoog welbevinden hebben op school.” Daarbij, zo benadrukt hij, zijn de ouders nodig. “Ouders moeten makkelijk de school binnen komen. Die contacten moeten goed zijn.”

De oud-voetballer en oud- zaalvoetballer van Excelsior’31 houdt van sport. Bewegen, gym, hij geeft het graag. Lesgeven aan een eigen groep deed hij al jaren niet meer, maar er is één uitzondering. Elke week geeft hij nog steeds een blokuur gym. “Eén van de mooiste vakken”, zegt hij erover.
Zelf voetballen doet Van Dijk overigens niet meer. Vijftien jaar zaalvoetbal in de hoofdklasse, op een harde vloer, met korte sprintjes, het sloopte zijn enkel. Er zit geen kraakbeen meer in. Wandelen houdt hij maximaal een half uur vol. “Maar fietsen kan nog prima.”

Groen plein, integreren in de buurt
Een ander groot project waarvoor Van Dijk het initiatief nam, was het groene schoolplein. “Alles om de school was steen, de weg, het plein, de buurt, het parkeerterrein. De kinderen speelden in de zomer in de brandende zon. Dat moest veranderen.” Er kwam een groene speelplaats. “Groen doet iets met kinderen. Er zijn minder conflicten, meer speelmogelijkheden, we hebben een buitenklas, een kikkerpoel, een waterspeelplaats. We zijn ruim tien jaar geleden begonnen en elk jaar kwam er iets bij. Je bent er nooit klaar mee.”

Een ander belangrijk aspect was het integreren van de school in de wijk. “De Braakmanslanden is een gemêleerde wijk, met bewoners van alle signatuur. Ik vind dat mooi. We hebben goede contacten met de buren, onder andere met de Syrisch Orthodoxe gemeenschap. We doen volop mee aan Burendag, alleen ging dat dit jaar niet door.”

In de achterliggen periode kwam er heel wat voorbij. Zoals de digitalisering in het onderwijs, waarbij de Constantijn het eerste digitale schoolbord had van de scholen in Rijssen. Van Dijk en collega’s demonstreerden in 2017 op het Malieveld in Den Haag voor minder werkdruk in het onderwijs. “We vonden het nodig om toch een keer een statement te maken.”
Er was ook verdriet, bij het overlijden van een leerling, van ouders van leerlingen. “Dat zijn de heftigste momenten. Als school sta je dan dichtbij.”
De laatste anderhalf jaar waren minder prettig; door corona was er een hoop geregel en vrijwel geen ouders op school. “Wat dat betreft is het een vervelende tijd om afscheid te nemen.

Per 1 januari stopt hij officieel. Opvolger is Marcel Beukers, afkomstig uit Wierden en op dit moment docent bij het ROC in Doetinchem. “We gaan nu weer terug naar de tijd dat een directeur bij de school woonde”, lacht Van Dijk. “Beukers hoeft alleen de weg maar over te steken.”
De school bestaat volgend jaar veertig jaar. Van Dijk laat op de valreep ook qua inrichting een moderne school achter. De tienklassige school werd kort geleden intern verbouwd. “Een andere indeling, meer werkplekken voor leerlingen, rustige kleuren”, wijst Van Dijk, enthousiast.

De contacten met de leerlingen, de ouders, het team, hij zal het missen. “Maar het is een keer goed. Ik weet dat er een mooi, enthousiast team blijft. We hebben als motto ‘Samen groeien is meer dan alleen groter worden’. En ik kan er op terugkijken dat dat ook gebeurd is zo.”
“ Voor mij wordt de tijd om andere dingen te doen. Fietsen met Janneke, op de racefiets of mountainbike, daar heb ik straks meer tijd voor. En we passen elke vrijdag op onze drie kleinkinderen, de vierde is op komst.” Lachend: “Een eigen kleuterklasje op vrijdag. Dat houdt ons wel jong.”