Oarfenissen

Oarfenissen leaidt tot oargenissen. Het skealt mear énen letter mear het breg vaker nen hoop verdreet en skewe gezichten, benaamd biej de koolde kaante. Het veroarven van ne boerderieje geet vake nog een poar treas heuger op de ledder van sloapeloze nachen. Nit zeelden vaalt een kroam oet mekoar. Det allemoals duur het Saksische oarfrecht, woer at vuur en noadelen an zit. Het lig der mear an, an watvonne kaante a’j stoat.

Kortens köm ik wier zo’n mooi geval tegen. Een van oorsproonk gemengd bedrief, melkvee, zeugen én leefhebbers van de peardesport. Jehan *) dachen - toen zin va en moo oet de tied kömmen - de boerderieje te oarven. Mear jea, der was ook nog ne zuster den at óp gung stoan. Det eur breur alns oarfden steun eur nit an. Jehan mos zin zuster oetkopen. Jehan mos krabben en matteln. Met 11 hectare was verdan boeren kaansloos. Gelukkig hadden ze leefhebberieje vuur pearde en störten ze zik dóar op. Jehan wör op de stea nóg wier hellig. Det alns volgens het normale Hollaandse oarfrecht van – gewoon liek en recht verdelen en wat kan miej den bedrijfsopvolger skellen.

Op het fotomomeantje zag ik de greutsigheaid van Jehan wier enen tel en in vol ornaat. Ze mossen met het hele gezin op petret. Jehan en zinne vrouwe Truusje, dochter Inge en vriendje Patrick *). Jehan gaf opdracht um twee pearde te halen. Det gebuurn duur Inge en Patrick. Non zo-j verwochen det dee wichter de pearde vaste mochen hoolden. Mear det had ik nit good. Jehan greep Suusje en gaf eur an Inge en greep zelf Luna um ne nit oawer te doon an Patrick, zelfs nit an zinne vrouwe Truusje. 

In minn oogne was det de policy van Jehan. Héé was de boer, zelfs zinne vrouwe nit den at van oorsprong oet de stad köm en met ’t trouwen ook gin beunders groond inbrachen. En det Jehan en de dochter in de maatschap zatten, maken hee vuur miej zichtboar. Eawn köm de greutsigheaid van Jehan wier noar boawen hen. Hiermet kon hee zin gezichte redden.

Ik heb het nóg gekker met-emaakt. Groffa (85), zönne (45), kleanzönne (20) woonden biej mekoar in. Toen at groffa oet de tied köm, gung alns noar een kleanzönne. De zönne had biej wieze van sprekken nooit énen beunder groond of de boerderieje in bezit had. Groffa wol niks dan allenig een kleanzönne op ’n skoot.

Goat op tied noar ’n notoaris hen, vuurde’j skewe gezichten kriengt.

Gerard Voortman 

*) Getjan het in het wild aanders, de aandern trouwns ook