Herman Tijhuis: hard werken en de juiste mensen om je heen

Een paar weken terug zat ik voor deze krant om de tafel met vijf succesvolle ondernemers. Allemaal begonnen op het beroepsonderwijs. Een vak leren wordt nog altijd zwaar onderschat. We hebben daar in het Rijssens dialect een alleszeggend spreekwoord voor: “Better nen goodn vakman as nen slechen ketoorschriewer.”

Ik dacht daaraan bij het zien van het deftige jubileummagazine van Bouwbedrijf Roosdom Tijhuis. Dat concern bestaat 90 jaar en is uitgegroeid tot de grootste projectontwikkelaar van Nederland. In het voorwoord vertelt directeur-eigenaar Gerrit Tijhuis over zijn start als leerjongen in het bedrijf van zijn vader Herman Tijhuis. 

Roosdom
Herman Tijhuis heb ik persoonlijk gekend. Op de website Erfgoed Rijssen-Holten staan van hem twee foto’s. Op de ene Herman als metselaar. Hij begon op de steiger, de troffel in de hand. Hein Roosink beschrijft in zijn bedrijvenboek nauwkeurig hoe het allemaal begonnen is in 1934 met de eenmanszaak van Berend Jan Roosdom in Markelo. Dan neemt Roosink een grote stap in de tijd: op 1 april 1966 wordt de ondernemingsvorm een Vennootschap Onder Firma (VOF): “De twee nieuwe vennoten, Willem Pinkert en Herman Tijhuis treden toe tot het bedrijf.” Pinkert is een schoonzoon van Roosdom. Wie het na wil lezen, neem het boek van Roosink waarin alle jaartallen en feiten op een rij staan.

Kraans-Geaje
Herman Tijhuis (Herman van de Kraans-Geaje) was getrouwd met mijn nicht Dina Dangremond en ze kwamen nogal eens bij ons thuis. Hij zit in mijn herinnering als een immer opgewekte persoon waar je graag mee praatte. Ook zie ik hem staan als Indiëganger in het boek van Roelf Wolterink “Rijssenaren in Indië”. Herman Tijhuis is ruim 3 jaar en 2 maand daar geweest. Op een bijeenkomst van Oud-Indiëgangers in de kantine van de LTS aan de Wierdensestraat lazen Arie Jansen en ik ooit eens dialectverhalen voor. Herman en Dina zaten tegenover ons aan tafel. We hebben plezierig bijgepraat.

Universiteit
Met het leren van een beroep kun je het ver brengen. Daarvoor heb je geen universiteit nodig. Hard werken én de juiste mensen om je heen zijn de echte voorwaarden. Dik Wessels en Herman Tijhuis hebben dat laten zien. In mijn onderwijsverleden stond ik ooit tijdens de leswisseling bij de deur van mijn lokaal. In het lokaal zat een atheneumklas. Over de gang naderde leerling beroepsonderwijs Gerlof Dekker uit Vriezenveen. Hij keek naar binnen en vroeg: “Bint dat noe die gelearde lui?” Ik zei ja. Onder het weglopen zei hij: “Kunt later mooi de boekholding doen.”

oneens of onjuist dannenberg@twenthetekst.nl