Perfectie tot in detail bij junior cars van Erik Zandvoort

Je komt ze vaker tegen; techneuten met drie rechterhanden die maken wat de ogen zien. Bij de Rijssenaar Erik Zandvoort (41) was dat na het zien van You Tube filmpjes. Daar werden bouwers van kleinere classic cars aan het woord gelaten waarbij Erik bij zichzelf riep ”Dat kan ik ook. Ik ga een eigen auto bouwen”. Later kwam daar een model bij van het in WO II gebruikte Britse vliegtuig Supermarine Spitfire. Een model van deze vechtmachine hangt nu als blikvanger bij het inspiratiecentrum van Voortman Experience Centre in Rijssen.

RIJSSEN – Spreek één uur af met de selfmade alleskunner Erik Zandvoort op het gebied van de bewerking van aluminium en het worden er zo maar twee. Zijn bedrijf Zandvoort Metaal zit aan de Daltonstraat, maar een naambordje of huisnummer ontbreekt. Het is dus even zoeken waar hij zit. Navraag bij de buren levert niks op. “Een autobouwer? Hier? Geen idee”. Ik ga maar af op de heerlijk ruikende benzine en plamuurgeur. 

“Met brommertjes knooien”
Naar school gaan, vond Erik maar niks. Na één jaar LTS-autotechniek, dat wél, ging hij op z’n 16e aan de slag bij Wolves en daarna al snel bij Wessels transport in Rijssen. “Ik heb daar van alles gedaan, Veel sleutelen en later toen ik m’n rijbewijs had, de weg op. Thuis was ik veel te vinden in de schuur van mijn vader. Knooien met brommertjes. Mijn vader zat in de bouw. Hij deed leidingwerk, voornamelijk verwarming en koelinstallaties. Dat leek me wel wat. Daarmee kreeg ik ook het lassen onder de knie. In 2007 ben ik voor mijzelf begonnen met wat ik nu doe. Het laswerk via mijn vader deed ik grotendeels tot 2015. Tijdens een flinke burn-out begon ik you tube filmpjes te bekijken van plaatwerkers. Maar dat kan ik ook, dacht ik. Met mijn nieuwsgierigheid begon ik thuis in de schuur met een idee om een grootformaat zeepkist te bouwen. Maar ik wilde veel verder. Daarbij ga ik best ver. Gelukkig weet ik inmiddels goed wat mijn valkuilen zijn”.

Wat versta je onder een junior car? 
“Junior cars zijn op schaal gemaakte re-creations van bijvoorbeeld iconische race-auto’s van voor WO II. Autoliefhebber willen gewoon zo’n auto’s hebben. Hele grote jongens willen er één of twee om ze aan de collectie toe te voegen. Een van mijn klanten heeft zo’n auto in de woonkamer staan. Inmiddels zijn er 8 in order en/of gemaakt. Ik denk nu naar welke kant het met dit bedrijf heen moet. Ik blijf aan het verbeteren. Bij iedere nieuwe order verander ik wel wat. De eerste had bijvoorbeeld geen vering, de volgende wel. En zo kun je in je eigen auto alles bedenken om het nóg weer wat exclusiever te maken. Groot denkende ondernemers die ik goed ken, zeggen tegen me ‘Ga jij maar boven zitten, verkopen, nieuwe dingen bedenken en aansturen en laat de productie over aan anderen. Maar dat is nu nét mijn probleem, het bezig zijn en knooien vind ik mooi. Ik ben geen verkoper met een pak aan. Dan klap ik dicht”.

Goodwood
“Ik wil met mijn eerste exemplaar junior car naar Goodwood in Engeland. Ik overweeg nog wel op andere beurzen te gaan staan. Het is vooral de vraag of je dan op de juiste plek bent, misschien kan ik zo een paar junior cars verkopen. Het grootste doel voor nu is om naar het Goodwood Revival in Engeland te gaan, dat is het summum op het gebied van classic cars. Daar moet je gewoon zijn”.

“Ja, dat kan ik”
“Ja en toen kwam ik in aanraking met de architect van het gebouw van Voortman Experience, die een blikvanger in hun hal wilden. Men dacht eerst aan een kunstwerk van aluminium. Uiteindelijk koos men voor een 75% replica van the silver spitfire, die in de WOII als een geduchte vechtmachine te boek stond. Ze vroegen mij of ik dat kon. Ik heb geen moment getwijfeld en zei binnen de seconde: ‘ja, dat kan ik’. Ik had helemaal niks, zelfs nog geen bouwtekening dat vervolgens naar 75% gebracht moest worden Het vliegtuig is 7 meter lang en voorzien van 30.000 klinknagels. Alles is origineel nagemaakt, ook het aluminium is gepolijst tot hoogglans zilver”. En dan relativerend: ‘ach het is alleen maar platen buigen en aan elkaar zetten met klinknagels’. Een zeer bijzonderlijk klus. Gelukkig kreeg ik veel hulp van mijn vader”.

Benzine of elektrisch?
“Je moet mee met wat de klant wil. Het maakt mij niet uit. Het gaat er bij klanten vaak om dat ze zo’n junior car willen hebben. Op de openbare weg mag je er niet mee komen. Dat komen we bij de koop uitdrukkelijk met elkaar overeen”.

Stel je verkoopt er 25 tegen een goede marge?
“Wat ik wel geleerd heb is om verwachtingen te managen. Ik kan nu zeggen: prima, maar levering eind volgend jaar. En dan zijn er mensen die zeggen meer te willen betalen als ze de auto maar eerder geleverd krijgen”.

Uitbesteden van plaatwerk?
“Ja, dat zou kunnen. Ik besteed nu ook al wel het maken van kleinere onderdelen uit. Ik ben bijvoorbeeld in opdracht van iemand bezig met het maken van een 63% schaal van een Porsche Targa. Het dashboard is in z’n geheel door een andere partij gemaakt door middel van 3-d printen. Waarom 63% schaal? Ik had velgen en banden gevonden die 63% van de originele velgen waren. Dus moest de auto ook naar 63% gemaakt worden. Deze Porsche wordt verder ook niet gedeeld. Je ziet ook geen logo van Porsche. Anders zou er toestemming van Porsche zélf moeten krijgen. Met mijn eigen junior car heb ik dat probleem niet, want dat is een eigen ontwerp”.

Nog bezig met een ultiem project?
“Ik ben bezig om een caferacer op basis van een oude Yamaha te maken. Ik probeer hier veel kleine details in te bouwen van een echte Spitfire, een serienummer, een klokje of wat dan ook. Het allerliefste wil ik echter nog een keer mijn eigen auto bouwen. Met als voorbeeld de Ferrari 250 GTO. Ik heb daartoe bijvoorbeeld ook al wel contacten met designers van onder andere de roemruchte autobouwer Spyker. Ik wil gewoon mooie dingen maken”.

Tekst en beeld: Gerard Voortman / Beeld: archief Erik Zandvoort en Gerard Voortman